"Ludiek intermezzo op dinsdag: Tijdens het Andringastichting overleg, Ted als Monnik Theodosius (500 jaar later) en Tsjikke in historisch Andringa-hesje (1982) als toevallige passant – een speelse samenspraak tussen klooster en stichtingsverleden!"

Veel kijk plezier !!

Tekst gemaakt door Tsjikke:

Tsjikke – goedemorgen monnik Theodosiuis, wat een verrassing u hier te zien, niet te geloven, verrezen uit het verleden, als ik me niet vergis, komend van klooster Aalzum.

monnik Theodosiuis – inderdaad, klooster Aalzum, daar was ik vaak, maar vandaag moest ik hier wel naar toe. Opnieuw die Andringa’s, die mij steeds dwars zitten, ze lieten me vroeger nauwelijks met rust en zelfs nu, ruim 500 jaar later, halen zij mij uit mijn diepe rust. Rond 1450 waren het de broers Tyard en Jorard Andringa, de zoons van Jorrit.
Tyard als boer op Andringa-sate, grietman van Ackrim ende Lungersim oftewel Utingeradeel, kerkvoogd en verkoper van land aan klooster Aalzum.
Jorard, ook als boer, grietman van Idaarderadeel, belender en o.a. schenker van een stuk land aan Aalzum. Eind mei 1476 was Jorard ernstig ziek en werd precies 550 jaar geleden begraven binnen het klooster op zijn eigen verzoek.

Tsjikke – wat bijzonder dat u dan juist vandaag hier bij ons komt, monnik Marcus! Maar u hoeft niet zo boos te reageren, wij zijn al jaren bezig om heel veel over de vele Andringa’s vanaf vroeger te achterhalen. Wat is er een enorm nageslacht van die beide broers bij ons bekend. Weet u dat er wel meer dan 5000 Andringa naamdragers zijn?

monnik Theodosiuis – ja, ik herinner mij dat Tyard Jorrits drie kinderen kreeg, misschien wel meer. Dus zijn zoons Jorith, Feyka en zijn dochter Atte zorgden voor nageslacht. Uit hun 8 kinderen zijn er waarschijnlijk meer geboren?

Tsjikke – ja, dat klopt, heel veel zelfs, nu al de twintigste generatie en die hebben wij vooral dankzij onze genealoog Ype Brouwers kunnen achterhalen. Wij hebben er zelfs in de afgelopen 50 jaar drie Andringa boeken over geschreven. Zij, in rechtstreeks lijn verbonden met Jorrits kinderen, mogen officieel het Andringa wapen dragen, die 8 families van A t/m M. Op ons derde boek staat het wapen heel mooi in kleur. In mijn handen heb ik een wapen dat door Piet Andringa (NC tak) is gemaakt. Op mijn rug heb ik het met andere kleuren nagemaakt. Ik hoor bij een Andringa tak die in 1750 pas de Andringa achternaam kreeg.
Sinds 17 januari 1981 hebben wij een Andringa werkgroep, later in oktober 1985 werd het de Andringa Stichting. En, monnik Theodosius, elk schrikkeljaar houden wij een Andringa familiedag, welkom op de volgende in 2028 !!! Elk jaar publiceren wij twee Andringa familie-krantjes, ASN en om de twee jaar sturen wij Engelse editie ASNE naar Andringa’s in het buitenland.

monnik Theodosiuis – niet te geloven, zijn er zoveel nakomelingen?

Tsjikke – de wereld is drastisch veranderd sinds de stichtingsoorkonde van de prebende te Aalzum van 1471. Nu werken we niet alleen op papier, maar met computers en willen we al die Andringa’s via onze nieuwe website ‘www.Andringa Stichting.nl’ op de hoogte houden van ons reilen en zeilen…. www = World Wide Web, dus wereldwijd!.

monnik Theodosiuis – eerlijkgezegd begrijp ik er niets meer van, maar ik wens jullie mijn ZEGEN.
Ik schrijd weer terug naar mijn oude vertrouwde plek bij het klooster Aalzum.
Sanctus benedictus…  Het gaat u allen goed…